Het nieuwe jaar is altijd een moment om met nieuwe voornemens te beginnen. Een nieuw jaar heeft namelijk altijd iets van een schone lei. En die schone lei had ik aan het begin van dit jaar. Net voor de jaarwisseling heb ik namelijk het eerste concept van mijn proefschrift ingeleverd en dat was een beste mijlpaal. Niet dat ik er nu ben hoor. De eerste week van februari ga ik naar Sheffield om daar commentaar te krijgen en ik verwacht dat er nog wel een paar slagen nodig zijn om dit af te krijgen. Maar het voelt goed. Bijna 250 pagina’s was een beste klus. Een ander mooi begin van dit jaar was mijn vaste aanstelling bij de gemeente Overbetuwe. Gek, maar ik denk nauwelijks meer aan mijn oude werk. Dat had ik al snel achter me gelaten en ook dat voelde goed. Achterom kijken is trouwens niet zo mijn ding. Ik zit altijd vol met plannen en vind nauwelijks de tijd om ze allemaal uit te voeren.
Tijd om achterover te leunen is er niet. Binnen de KCZB, waar ik vice-voorzitter ben, zijn we volop bezig met het inrichten van een nieuwe organisatie. Vorig jaar zijn alle voorstellen in de Algemene Ledenvergadering aangenomen en het komende half jaar moet er veel werk verzet worden om de definitieve overstap te maken. Mijn eerste halfjaar als voorzitter van Rotary zit er ook al op. Dat is omgevlogen. We hebben een actieve club mensen en er wordt veel werk verzet. Deze week mocht ik tijdens de nieuwjaarsreceptie een Paul Harris Fellow onderscheiding uitreiken aan Ferry. Helemaal verdiend.
Spannend is het ook om vanmiddag ‘onze’ jongens uit te zwaaien als ze vertrekken voor een autorally naar de Noordkaap. De opbrengst is voor End Polio Now. Je kunt ze live volgen.
Intussen beginnen ook de voorbereidingen weer voor een nieuw project met het Cantatekoor Bilthoven. Op 22 april ga ik daar een programma dirigeren met Engelse koormuziek. Net voor de kerst heeft Martin voor mij de webstie van koorzangers.nl voorzien van een nieuw CMS. Het lijkt me leuk om deze site in de loop van dit jaar een prominenten plek te geven in de koorwereld. Niks achterover leunen dus. Lekker aan de slag dit jaar.
Peter vierde zijn verjaardag met een pannenkoeken party. Het was zo uitzonderlijk mooi weer dat we op zijn balkon konden bakken. We werden geacht allemaal zelf onze pannenkoek te bakken. Leuk idee was het en zeer geslaagd.
Dit weekend bezocht ik voor de 7e keer de ELMAC (E-Learning, Multimedia and Consultancy) conferentie. Deze keer was het op het Katholieke Hogeschool van Hasselt in België. De ELMAC community is een groep mensen die zich allemaal bezig houden met e-learning en multimedia vanuit een onderwijskundig perspectief. De aardigheid is dat de jaarlijkse conferentie wordt georganiseerd door de deelnemers zelf. Iedereen brengt zijn kennis mee naar de conferentie en deelt die in allerlei vormen van workshops met elkaar. De Engelse deelnemers maakten voor het eerst kennis met een Belgische frietkraam. En we maakten kennis met Hasselt door middel van een GPS tour. Leuke dag!
De afgelopen week heb ik doorgebracht op de University of Dundee in Schotland (het complex met de torenflat op de foto). Mijn supervisor Alison werkt daar als programmamanager van het Masters programma in e-learning. We hebben samen veel gediscussieerd over mijn PhD thesis en dat leverde aan het eind van de week een hernieuwde structuur van de hoofdstukken van mijn thesis op. Het is heerlijk geweest om me zo een week af te zonderen. Het heeft in eerste instantie misschien niet zo’n grote productie opgeleverd maar wel een veel helderder structuur en een goed werkplan. Ik heb zelfs besloten om een deel van mijn literatuur hoofdstuk te gaan herschrijven. Daar had ik al veel werk inzitten maar ik voel dat het nog beter kan. In totaal komen er 10 hoofdstukken in mijn thesis en ik heb er nu 7 goed in de steigers staan. Dus het moet gaan lukken om het dit jaar af te schrijven.
Ik wist het eigenlijk al maar dit weekend kan ik toch niet anders vaststellen dat de muziek van Bach mijn levenselixir is. Twee prachtige uitvoeringen van de Johannes Passion zingen nog na in mijn hoofd. Eerst zaterdag in Soest (foto van generale repetitie) en vandaag in Bilthoven. De adrenaline gaat maar moeilijk uit mijn lijf. De muziek is een drug die me opslokt en waarvan ik nu al weet dat die me nog dagen bezig gaat houden. Ik heb de Johannes Passion van Bach dit weekend 3 keer gedirigeerd (1x een generale en 2 uitvoeringen.) en alle keren raakte ik onder de indruk van deze geniale muziek. Heerlijk ook om met zulke fijne solisten en musici te werken. Stuk voor stuk mensen die niet alleen prachtig kunnen zingen en spelen maar waarbij ik ook een chemie voel die ik aan mensen die niet betrokken zijn maar moeilijk kan uitleggen. Hier kan ik de rest van de passietijd wel weer op teren.
Vandaag hebben we een goede koordag gehad met Cantatekoor Bilthoven. We gaan de Johannes Passion uitvoeren in de versie van 1725. Dat betekent een ander openings- en slotkoor dan de meeste mensen gewend zijn. Ook nieuw is het feit dat we, naast onze vertrouwde stek in Bilthoven, nu ook in de Oude Kerk in Soest gaan zingen. Voor de liefhebbers hieronder de gegevens.
Vandaag hebben we een start gemaakt met de Vierdaagse actie END POLIO NOW van Rotary. De fotoshoot was nodig voor persberichten en presentaties die we gaan maken om de actie breed neer te zetten bij Rotaryclubs in de Vierdaagse-regio. Wordt vervolgd…… We gaan poloshirts verkopen om meer aandacht te vragen voor END POLIO NOW
Gisteren zong ik mee in het zeemanskoor van Huissen. Een koor dat voor de gelegenheid van een Open Podium was samengesteld. Tijdens het Open Podium kon iedereen zijn kunsten ten gehore brengen. De opbrengst was voor het Afrikaanse Kookpottenproject. Ik begeleidde Sip nog in een aantal opera-aria’s van Handel. Het was een fantastische avond. Met het zeemanskoor zongen we evergreens als Ketelbinkie, de Klok van Arnemuiden en Op de Pier van IJmuiden. Op de foto zongen we Jamaica Rum.
Afgelopen weekend dirigeerde ik 3x de musical Ester. Het was een gemeente project van de PKN in Elst en we hebben de afgelopen 6 maanden keihard gewerkt om een mooi resultaat neer te zetten. En dat is gelukt. Alle uitvoeringen uitverkocht en zeer enthousiast publiek. Op de foto Jaco en Marijke die de rol van Ester en Mordekai speelden. Daaronder een foto waarin Sip een klein rolletje in een scene vertolkt.
We zijn voor het eerst een hele week gaan skiën. We hebben de afgelopen jaren voornamelijk de langlaufsport beoefend. Daarnaast hebben we af en toe een paar keer een dag les gehad en een beetje afgedaald op Alpine ski’s. Deze week zijn we voor het eerst een hele week gaan skiën. We kozen voor Sankt Englmar, in het Bayerische Wald. We hadden niet verwacht dat er zoveel sneeuw zou zijn. We hebben alle dagen volop kunnen skiën. ‘s Morgens werkte ik in ons appartement aan mijn proefschrift en ‘s middags stonden we op de latten. Sip durfde na een week echt wat snelheid te maken